3/4/07

Μεγάλη Τρίτη


ΤΟ ΤΑΛΑΝΤΟ

Το χάρισμα είναι "σημείον αντιλεγόμενον" στη ζωή μας. Ο χαρισματικός άνθρωπος θεωρείται πρότυπο, εμπνέει εμπιστοσύνη και μίμηση, οδηγεί σε προόδους όσους τον ακολουθούν. Το χάρισμα όμως είναι και παγίδα. Οδηγεί στην βεβαιότητα της αυτάρκειας, στον ναρκισσισμό, τον θρίαμβο του εγωισμού και μπορεί να προξενήσει περισσότερο κακό, τόσο στον χαρισματούχο όσο και στην κοινωνία.

Η Εκκλησία την Μεγάλη Τρίτη μας δίνει μια πολύτιμη συμβουλή. Ό,τι έχουμε ως χάρισμα δεν είναι δικό μας, αλλά μας δόθηκε από το Θεό. Και είναι ανάγκη να εργαστούμε πάνω σ' αυτό "φιλοπόνως", για να μη μείνουμε "έξω του νυμφώνος Χριστού". Ο Κύριος, με την παραβολή του ανθρώπου που μοίρασε τα τάλαντα στους δούλους του και ζήτησε λογαριασμό για τη χρήση τους, μας υποδεικνύει ότι δεν αρκεί απλώς να κρατήσει κανείς το τάλαντο. Αν δεν το αύξησε, προσφέροντας, αποδεικνύεται πονηρός και οκνηρός και ο δρόμος του είναι το σκοτάδι της μοναξιάς, η κόλαση του ατομισμού, ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων της ζωής χωρίς ελπίδα και κοινωνία.

Ο Χριστός ζητά από μας ό,τι έχουμε να το μοιραστούμε. Όποιου του δόθηκε αγάπη, να δώσει αγάπη. Όποιου του δόθηκε λόγος, να προσφέρει λόγο. Όποιου του δόθηκε πλούτος, να δώσει πλούτο. Όποιου του δόθηκε γνώση, να προσφέρει γνώση. Ο Κύριος αρνείται το δικαίωμά μας να κρατήσουμε για τον εαυτό μας το χάρισμα ή να το κρύψουμε "υπό γης". Συνεπώς, αρνείται τη φιλοσοφία του δικαιώματος ως στοιχείου ατομικής κατοχύρωσης και ευζωίας και ζητά κοινωνία, συλλογικότητα, φιλαδελφία.

Στην εποχή μας όλοι αγωνιζόμαστε για τα περισσότερα που είναι δικαίωμά μας να τα αποκτήσουμε. Χρήμα, πληροφορία, ηδονή, ελευθερία, εκτάσεις, υλικά αγαθά, δύναμη, εξουσία, μας ανήκουν. Είναι δικαίωμά μας. Η κοινωνία υποχρεώνεται να μας τα χαρίσει ή να μας επιτρέψει να τα κατακτήσουμε. Παρόλα αυτά, με τον πολιτισμό του δικαιώματος, δεν λιγόστεψε η αγωνία, δεν αυξήθηκε η χαρά.

Ο άνθρωπος που εγκλωβίζεται σε ό,τι δικαιούται και δεν μοιράζεται ό,τι του χαρίστηκε παίζει το παιχνίδι του θανάτου, του κακού και του διαβόλου. Αυτοεγκλωβίζεται στην αυτάρκειά του και δεν ζει αληθινά. Ο Κύριος, με το αυθεντικό παράδειγμα της θυσιαστικής αγάπης Του, μας φανερώνει ότι μόνο με το να χαρίζουμε τα χαρίσματά μας, να παραιτούμαστε από τα δικαιώματά μας χάριν της αγάπης για τους άλλους παίζουμε το παιχνίδι της όντως ζωής. Ό,τι μας βγάζει από τον εγωκεντρισμό μας, ό,τι δεν πληρώνεται, είναι το σημαντικό και σπουδαίο. Και αυτό γεννά νέα τάλαντα ή έστω τοκίζεται στην τράπεζα του Θεού. Αυτή που απαρτίζει την Εκκλησία, την στολισμένη από το αίμα των Αγίων, αυτών που δεν λυπήθηκαν τα χαρίσματά τους, τα νιάτα, τη ζωή τους, αλλά τα πρόσφεραν ολοκαύτωμα αγάπης για το Θεό και τον συνάνθρωπο.

Δεν αρνούμαστε τα δικαιώματα των χαρισμάτων. Τα μεταμορφώνουμε υπό το πρίσμα του μείζονος. Και αυτό δεν είναι άλλο από τη δωρεά της σωτηρίας. Τους καρπούς του Πνεύματος. Την αγάπη, τη χαρά, την ειρήνη, την μακροθυμία, την καλοσύνη, την πίστη, την αρετή, την ασκητικότητα. Αυτά δεν αγοράζονται. Δωρίζονται. Και αποτελούν το μεγαλύτερο δικαίωμα που μας έδωσε ο Θεός. Αρκεί να παραιτηθούμε από τον ατομισμό και την αυτάρκειά μας. Και αν τα επιστρέψουμε στον Κύριό μας, τότε θα λάβουμε το αντίδωρο της αγάπης Του. Την είσοδό μας στη χαρά Του. Την βεβαιότητα και το γεγονός ότι Αυτός είναι ο προσωπικός Θεός και Σωτήρας μας.


[Ευχαριστώ θερμά την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος]

9 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Εύγε σου! ΄Ο,τι καλύτερο η αναφορά σου σε κάθε μια μέρα της Μ. Εβδομάδος ξεχωριστά, με τουτον τον ιδιαίτερο και διακριτικό τρόπο. Δείχνεις άτομο με πνευματικές αξίες, που δε συναντάς εύκολα στους καιρούς που ζούμε. Είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ πάνω απ' όλα.
Γλαρένιες αγκαλιές

eρωτας είπε...

Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι (θα έπρεπε για όλους να είναι, αλλά δυστυχώς είναι για λίγους) εβδομάδα διδασκαλίας. Η δε λειτουργία που τελείται κάθε βράδυ τη Μεγάλη Εβδομάδα, είναι ένα βήμα του ανθρώπου πιό κοντά στο Θείο.
Δεν είμαι θρησκόληπτη, πιστεύω απλώς πως στη Θεία διδασκαλία βρίσκονται όλες οι απαντήσεις που ταλανίζουν τον άνθρωπο, από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είμαι ακόμη στο γραφείο.
Λαχταρώ να μπορούσα να φύγω νωρίς και να πήγαινα στην εκκλησία να ακούσω τη λειτουργία... δυστυχώς αυτή η εβδομάδα είναι φορτωμένη με δουλειά και το στερήθηκα και χθες και σήμερα... Εύχομαι από Μεγάλη Τετάρτη και μετά να μπορέσω να απολαύσω όλες τις λειτουργίες μέχρι την Ανάσταση του Κυρίου.
Ευχαριστώ πολύ για τη γλαρένια αγκαλιά, και για τα εύσημα, και θα απαντήσω πως όσο αγαπάμε, βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή με το Θείο. Αυτή είναι, κατ'εμέ, η θέωση.
Καλώς όρισες στο ερωτευμένο μου σπίτι - θα ανταποδώσω την επίσκεψη με χαρά - ελπίζω να προσφέρετε νηστήσιμα εδέσματα ;)
Σε φιλώ!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Αχ, καλή μου ψυχή! Η μεγάλη μου ευχαρίστηση είναι Μεγαλοβδομάδα σε μοναστήρια και απόμακρα εκκλησάκια, με κόσμο λιγοστό.
Μόνο εκεί αισθάνεσαι πως επικοινωνείς με το Θεό.
Να 'σαι καλά!
(Από νηστήσιμα ό,τι θέλεις, μέχρι χαλβά σιμιγδαλένιο από τα χεράκια μου)

eρωτας είπε...

Γλαρένια μου,
Το ωραιότερο εκκλησάκι βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας.
Στην οδό Μητροπόλεως, δίπλα από το Υπ.Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Μικρό, χωρίς ηλεκτρισμό, μόνο με κεριά και λιγοστές, παλιές εικόνες.
Μπαίνεις μέσα και ευωδιάζει λιβάνι κατευθείαν στην ψυχή σου.
Δάκρυα αναβλύζουν στα μάτια σου που σε αξίωσε ο Θεός να πατήσεις το πόδι σου εκεί μέσα.
Κατανυκτικά.
Αν μένεις Αθήνα, ή περάσεις κάποια στιγμή... μπες, και θα με θυμηθείς!
Την αγάπη μου.

eρωτας είπε...

Μια γλαρομαμά θα κάνει εξαίσιο χαλβά, είμαι σίγουρη!
:D

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Το ξέρω, όπως τα λες είναι. Υπήρξε για πολλά χρόνια το μέσο γα την πρωϊνή μου προσέγγιση με το ...θείο

eρωτας είπε...

;)
Έχω πέσει σε γλαρομαμά μέγα γνώστρια των πραγμάτων, λοιπόν...
Πολύ χαίρομαι!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Μέγας γνώστης κανείς δεν είναι.
Συμβαίνει κάτι που δε γνωρίζουμε εμείς, να το ξέρουν άλλοι ή και όλοι οι άλλοι εκτός από μας και τούμπαλιν.
Γηράσκουμε αεί διδασκόμενοι....
Γλαρένια

eρωτας είπε...

@φύρδην-μίγδην
Ορθώς εμίλησες αν και καθήμενη, γλαρομαμά!
Φιλάκι :**