Βροχή
Θυμάμαι τις βροχερές μου μέρες στο Παρίσι.
Μέρες που έβγαινα στη βροχή και φωτογράφιζα το βροχερό Παρίσι, τα στενά του, τα μπιστρό, τους ανθρώπους, τον Πύργο...
Χωρίς ομπρέλα.
Εκείνη που είχα την γύριζα γύρω-γύρω και γελούσα καθώς έσταζα βροχή.
Πολλά χρόνια πριν...
Στο σήμερα,
προσδοκώ μιά βροχή αυτό το σαββατοκύριακο.
Να την αφουγκραστώ, να τη μυρίσω στη φύση.
Ήσυχα και σιωπηλά, όπως της αξίζει, όπως της ταιριάζει.
Να την χαζεύω και να ταξιδέψω με τις σκέψεις μου.
Να την οδηγήσω μέχρι τη θάλασσα μέσα στο αμάξι μου.
Να τη νιώσω να με μουσκεύει καθώς θα βλέπω τις σταγόνες της να γίνονται ένα με το γκρίζο της θάλασσας.
Να με συντροφεύεσει ώσπου να κοιμηθώ, να με χαλαρώσει, να με ξεκουράσει...
Μιά βροχή θέλω.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας, για τα λόγια αγάπης και καλοσύνης που ανταλλάσσουμε, για το ενδιαφέρον σας, για τη συντροφιά σας. Αν βρέξει αυτό το σαββατοκύριακο, ακούστε αυτά που έχει να μας πει η βροχή... Σας φιλώ...




