Σαν Έρωτας
Σαν το κάρβουνο, σωστός ζωγράφος, σε γεμίζει με σκιάσεις. Σα χάδι.
Ο κάματος της μέρας σού προσδίδει μία όψη μυστική.
Σαν έρωτας.
Μένω να σε κοιτάζω, είναι το μόνο που μπορώ να κάνω.
Ξεμένω από λογική και παράνοια.
Μένω να σε κοιτάζω, ξέπνοη, με την καρδιά μου να χτυπά ακανόνιστα.
Πόσα θέλω να σου πω, και συνάμα, πόσα θέλω να αποσιωπήσω.
Δεν μπορείς να τ’ ακούσεις, μα τ’ αφουγκράζεσαι.
Μου λείπεις τη στιγμή που είσαι δίπλα μου.
Μόνο η ματιά σου διανύει αστραπιαία τις αποστάσεις μέσα μου.
Σαν τις αγγίζει, σα χάδι, λυτρώνομαι, ανασταίνομαι. Πετώ ψηλά.
Μόνο η ματιά σου γεφυρώνει τις αλήθειες και τα θέλω μας.
Μένω να σε κοιτάζω, και την ίδια εικόνα να ονειρεύομαι.
Μέχρι που ξυπνώ. Καλή μου μέρα, αν ξυπνώ…





