L is for the way you look at me

O is for the only one I see

V is very, very extraordinary

E is even more than anyone that you adore can

Για σένα - Άτιτλο

Κάπως έτσι ξεκίνησε η σημερινή μέρα, κι αυτό ξεκίνησε από την ώρα που έφυγες. Κι αυτό γιατί πάλι θα περάσουν αρκετές ώρες μέχρι να σε δω ξανά και να χαλαρώσουμε μαζί



Η μέρα σήμερα είναι επιφορτισμένη με διάφορα και έχει ήδη ξεκινήσει περίεργα. Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας φαντάζει χαράς ευαγγέλιο, γιατί θα μπορέσουμε να είμαστε περισσότερο μαζί, να κάνουμε περισσότερα πράγματα μαζί, να δούμε τους φίλους μας, να χαλαρώσουμε...

Πολλές φορές μου λες πως προσπαθώ να προλάβω το χρόνο. Δεν είναι έτσι. Απλώς όταν είσαι ευτυχισμένος, θέλεις να ρουφήξεις όσο περισσότερες στιγμές γίνεται στο συντομότερο δυνατόν διάστημα. Στην προσπάθειά σου αυτή, η οποία φαντάζει ηθελημμένη και συνειδητή, αλλά ουσιαστικά δεν είναι, μπορεί να βιώνεις έντονη συναισθηματική φόρτιση, να είσαι ευέξαπτος, να αδημονείς για τα πάντα και όλοι γύρω σου να νομίζουν πως παίρνεις επικίνδυνες ουσίες - το λιγότερο. Η αγάπη είναι σαν το όπιο. Σε εθίζει. Δεν σε βυθίζει. Σε φέρνει στην επιφάνεια των πραγμάτων και έχει τη δύναμη να ξετρυπώσει και να φανερώσει ακόμα και τα πιό μύχια και έντεχνα κρυμμένα συναισθήματα στα κύτταρά σου.

Ξέρω πως θα κάνεις καιρό να τα διαβάσεις, αλλά η ουσία είναι πως ήδη τα ξέρεις αυτά, όλες μου τις σκέψεις, λέξη προς λέξη... χωρίς να σου έχω πει τίποτα, καρδιά μου...

Πόνος

Καρφιά.
Πολύ εύκολα μπορείς με ένα σφυρί να τα καρφώσεις σε μία επιφάνεια. Πολύ εύκολα επίσης μπορείς, με την άλλη πλευρά του σφυριού, να βγάλεις το καρφί. Όμως η τρύπα στην επιφάνεια δεν βγαίνει...

Μπορείς να τη στοκάρεις με αγάπη, με ενδιαφέρον, με καλή διάθεση και καλές προθέσεις...

Να είσαι σίγουρος πως το πότε είναι πολύ κοντά, αγάπη μου, και μόνο που θα ξέρω πως αυτό θα σε κάνει ευτυχισμένο, θα το επισπεύσω για σένα. Για εμάς.

Σ'αγαπώ και σε σκέφτομαι κάθε στιγμή.

Χιόνι...

Το μόνο πράγμα που με προστατεύει τόσο από το κρύο όσο και από τους ανθρώπους, που με στεναχωρούν, και προσφέρει βάλσαμο στην ψυχή μου, είσαι εσύ, η αγκαλιά, τα φιλιά, τα χάδια σου, και τα μάτια σου, που λένε 1.000.000 περισσότερες κουβέντες από όσες προλαβαίνουν να πουν τα χείλη μας, κι αυτό είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχει συμβεί στη ζωή μου.

Χθες δεν άντεξα που δεν κοιμηθήκαμε μαζί. Μετά τα απογευματινά και τη μόνιμη απογοήτευση που παίρνω πλέον από τους ανθρώπους και τα κακώς κείμενα της ζωής, είχα ανάγκη τα μάτια σου - παντοτινή υπενθύμιση πως δεν αξίζει να στεναχωριέμαι, τελικά, για τίποτα, αφού εσύ είσ'εγώ κι εγώ εσύ, και στον δικό μας χώρο δεν χωράνε δεινά, παρά μόνο χαρά και αγάπη. Ωστόσο, η διαφωνία μου, που σ'την έχω πει και την ξέρεις, είναι το γαμώτο του ότι τελικά, όλοι κοιτάζουν τον εαυτούλη τους και δρουν αυθαίρετα, αδιαφορώντας για το αν οι πράξεις (ή η απραξία, εν προκειμένω) ή τα λόγια τους πληγώνουν τον συνάνθρωπο και -υποτιθέμενο- φίλο τους. Εσύ κι εγώ κοιτάζουμε πάντα να μην στεναχωρούμε τους γύρω μας, είμαστε υποχωρητικοί, με αγάπη και κατανόηση. Κι εκεί έρχονται οι οδοστρωτήρες να μας χαλάσουν τη βραδιά (ξέρεις...), τη δεύτερη βραδιά (ξέρεις...), το απόγευμα (ξέρεις...) και την αρχή της εβδομάδας (δεν ξέρεις, θα σου πω το απόγευμα από κοντά). Γι'αυτό τελικά λέω ότι το καλύτερο είναι ότι μπαίνουμε στο σπίτι μας, κλείνουμε την πόρτα μας και είμαστε εσύ για μένα κι εγώ για σένα, στο δικό μας γλυκό και ζεστό κόσμο. Δεν μπορώ να αναλώνομαι και να πληγώνομαι, και το ξέρεις. Ξέρεις το ευαίσθητο του χαρακτήρα μου και προσπαθείς πάντα να βρεις τον τρόπο (και τον βρίσκεις) να με ηρεμείς και να με κάνεις να χαμογελάσω. Όμως ως πότε θα είμαστε σαν ψάρια έξω από τα νερά μας και θα αγωνιούμε να γυρίσουμε στα δικά μας νερά? Γιατί αυτή η χώρα προάγει και έχει περάσει το μήνυμα της αδιαφορίας, της απανθρωπιάς και της μιζέριας, και τα υπόλοιπα ψάρια τα έχει πάρει το ρεύμα αυτό κι εμείς κολυμπάμε μαζί τα δυό μας, αλλά (σχεδόν) μόνοι? Γιατί τόσος εγωϊσμός, τόση αδιαφορία, τόσος ατομισμός?
Σήμερα με το κρύο και το χιόνι ανυπομονώ να χάσω την αίσθηση της ύλης και της βαρύτητας με το να χαθώ στην αγκαλιά σου και να εξατμιστούν όλα τα δεινά, καρδιά μου.

Καλημέρα καρδιά μου, Καλή Εβδομάδα & Καλή Αρχή.
Σ'αγαπώ.

Η Επιστροφή - Σκόρπιες σκέψεις...

Μετά από ημέρες απουσίας, είμαι και πάλι εδώ.
Περαστικά μου.

Μου έλειψε το blog μας. Μου έλειψε να σου γράφω.
Θέλω πρώτα απ'όλα να σου ευχηθώ μέσα από την καρδιά μου Καλή Αρχή για σήμερα!
Καλό μήνα, και να έχεις πάντα μέσα στο μυαλό μου πως η σκέψη, η καρδιά και το μυαλό μου, είναι μαζί σου. Το σώμα μου απλά περιφέρεται μέχρι την ώρα που θα σε συναντήσει ξανά...

Σκεφτόμουν πολύ χθες βράδυ. Η ζωή είναι η τέχνη του συμβιβασμού. Να είναι κανείς υποχωρητικός μέχρι εκεί που πρέπει. Όπως και στην εξωτερική πολιτική, κάνεις συμμαχίες προσέχοντας να μην παραχωρήσεις την κυριαρχία σου και υποδουλωθείς,και αξιοποιείς τις ευκαιρίες που σου δίνονται. Στην περίπτωσή μας, καρδιά μου, όλα αυτά έρχονται από μόνα τους με το πέρασμα του χρόνου. Και δεν προκύπτουν ως συμβιβασμός, αλλά ως εναρμόνιση με την κάθε ημέρα και την κάθε νύχτα μας. Κι αυτό είναι ευτυχία!

Έχω την τάση να ζητώ την προστασία σου απ'όσα με στεναχωρούν και με πληγώνουν. Χθες, για πολλοστή φορά, η αγκαλιά σου ήταν το λιμάνι που η καρδιά μου περίμενε 27 χρόνια. Πάντα έχεις τον σωστό λόγο, το κατάλληλο βλέμμμα, τη σωστή αγκαλιά, το ανάλογο φιλί, για να κάνεις ό,τι με προβληματίζει να στροβιλιστεί στον αέρα και να χαθεί για πάντα. Τί άλλο να ζητήσω μετά από αυτό? Τίποτα. Μόνο να μας έχει ο Θεός καλά και υγιείς, να χαιρόμαστε αυτή τη μαγεία, μάτια μου.

Μου λείπεις και σε σκέφτομαι από το πρωί που σε αποχωρίστηκα. Έχω ακόμη την αίσθηση των χειλιών σου και της αγκαλιάς σου.

Σιδεροκέφαλος & καλότυχος, αγάπη μου!
Ο κόσμος σε περιμένει να τον κατακτήσεις!
Σ'αγαπώ.